
Mensen met een chronische ziekte gebruiken wel eens de lepeltheorie om uit te leggen hoe ze zich voelen. Dat ze aan het begin van de dag of de week heel goed moeten afwegen wat ze wel en niet doen omdat er maar energie is voor een klein stukje van de dingen die je zou willen doen. Dat ze weten dat als ze naar een feestje gaan, ze dat de komende dagen moeten bekopen met een paar dagen totaal uitgeput in bed bijvoorbeeld. En nu wil ik totaal niet doen alsof ik begrijp hoe het is om chronisch ziek te zijn, maar aan die lepeltheorie moest ik de afgelopen dagen wel denken. Doorgaan met lezen “Lepeltje hier, lepeltje daar”


