Categorie: Lieze overpeinst

Lieze overpeinst

Vliegen zijn er om weg te jagen

levelieze

Afgelopen weekend gingen we met een groep vrouwen naar Eindhoven. Shoppen, terrasjes doen, lekker gaan eten… En ’s avonds nog eens op stap gaan. Dat laatste is iets wat niet meer zo vaak gebeurd. Ik word een dagje ouder in het uitgangsleven, de meeste van mijn vriendinnen zijn getrouwd en hebben kindjes en zelf heb ik ook niet meer de behoefte om echt uit te gaan. Geef mij maar gezellig op restaurant gaan, iets gaan drinken of zelfs gewoon bij vrienden thuis. Al is het af en toe wel leuk om toch een stapje in de wereld te zetten.

Maar bij zo’n gelegenheden, word ik wel altijd heel erg met mezelf geconfronteerd. En dat we deze keer niet anders. Doorgaan met lezen “Vliegen zijn er om weg te jagen”

Lieze overpeinst

Als alles al gezegd is

levelieze

De afgelopen dagen heb ik niet veel meer geschreven. De berichten die vorige week online kwamen, had ik al op voorhand geschreven en gingen over alledaagse dingen. Maar iets anders schrijven lukte niet. Omdat het moeilijke dagen zijn. Een breuk verwerken en op het werk ondergesneeuwd raken door de drukte, waren al heel erg zijn tol aan het eisen. En toen ineens werd het ook nog eens die dinsdag.  Doorgaan met lezen “Als alles al gezegd is”

Lieze laat los, Lieze overpeinst

Wat ben je moedig

levelieze

Als ik mensen vertel over mijn relatiebreuk, zowel in het echte leven als hier op mijn blog, dan krijg ik vaak de reactie dat ik zo moedig ben. Niet dat ik dat wil ontkennen, want het heeft zeker moed gevraagd. Maar ergens klinkt dat toch een beetje raar. Want is het niet jammer dat voor jezelf kiezen en jezelf op de eerste plaats zetten iets is waar mensen bewondering voor hebben en waar je moed voor nodig hebt?  Doorgaan met lezen “Wat ben je moedig”

Lieze overpeinst

Ode aan ondernemerschap

levelieze

In mijn job als adviseur zie ik elke dag heel wat ondernemers. Ik heb er tomeloze bewondering voor. Want ook al komen die mensen bij mij raad vragen over hoe ze het allemaal moeten doen, toch zijn zij degenen die de sprong wagen. Ze hebben een droom, eentje die vaak al lang ligt te sluimeren. En dan ineens gebeurt er iets waardoor ze zeggen, oké, die droom wil ik waarmaken. Want dat ondernemen zit toch ergens in hun vel. Doorgaan met lezen “Ode aan ondernemerschap”

Lieze overpeinst

Toen we nog moesten bellen met het internet

levelieze

Omdat papa werkte bij een computerbedrijf, hadden we thuis al snel een computer en internet. Hoe spannend was dat seg! ’s Avonds mochten mijn zus en ik dan allebei een uurtje op het wereldwijde web. In het begin wist ik niet waar te beginnen, want je kon al wel surfen, maar ik had geen idee wat ik wilde zoeken. Maar toen begon het chatten op te komen en kon ik me daar in uitleven. Doorgaan met lezen “Toen we nog moesten bellen met het internet”

Lieze overpeinst

Ik ben niet bang

levelieze

Grote woorden had ik. We moeten ons niet laten kennen. En ik hoef niet bang te zijn. De kans dat er nu dadelijk nog een aanslag komt is toch klein. En nu naar Parijs gaan zal niet echt gezellig zijn, maar je hoeft er toch ook niet echt bang voor te zijn dat daar deze week nog een bom ontploft. We moeten niet denken dat het oorlog is, de goeie zullen wel winnen. Doorgaan met lezen “Ik ben niet bang”

Lieze overpeinst

Misdadigers

levelieze

Vanmorgen rond een uur of 9 in Brussel Noord: het station ligt er rustig bij. Geen vluchtelingen te zien en het is redelijk rustig. Bij het buitenkomen zie ik wel een hele politiemacht staan. Niet voor de asielzoekers in het park, maar voor de boeren die gaan komen betogen. Ik wandel met een grote zak broodjes over straat. Niemand die me lastig valt of probeert om dingen uit mijn handen te trekken, zoals sommige media me proberen bang te maken. Doorgaan met lezen “Misdadigers”

Lieze overpeinst

Doe iets!

levelieze

Maandag moet ik naar het hoofdkantoor van mijn werk voor een vergadering. Ik neem dan altijd de trein omdat ik niet graag in Brussel rijd. Van het station naar kantoor is een wandelingetje van 10 minuten. En het is een wandelingetje langs het Maximiliaanpark. Dat parkje is vaak niks bijzonders (en ook helemaal niet gevaarlijk zoals soms wel eens wordt gezegd), maar momenteel is het wel de thuis van heel wat mensen die moeten kamperen tot ze bij de dienst vreemdelingenzaken terecht kunnen om zich te registreren. Doorgaan met lezen “Doe iets!”