Het gaan vreemde weken worden. Of er dus veel hoogtes en laagtes gaan zijn valt nog af te wachten, want heel veel dagen zullen ongetwijfeld op elkaar gaan lijken. En zeker omdat ik recent al 2 weken thuis was, ben ik het lezen en tv kijken misschien al een beetje beu. Maar zoals ik al zei, we kunnen dit en gelukkig zijn er digitaal zoveel mogelijkheden dat je al moeite moet doen om echt te vereenzamen.
Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #185”
Het voelt een beetje surrealistisch, wat er nu allemaal gebeurt. En het is zeker niet dat ik anders mijn kop in het zand steek voor de problemen die er zijn in de wereld, maar ik besef wel dat ik verwend ben opgevoed en daardoor nooit hebben moeten nadenken over heel erge dingen die me konden overkomen. Ik heb nooit gevreesd dat ik geen dak meer boven mijn hoofd zou hebben of dat ik zonder eten zou vallen. En ik denk nu zeker niet dat dat door Corona zal veranderen, maar ik had ook nooit gedacht te moeten rondlopen in een stad waar alle cafés en restaurants dicht zijn en waar ik niet op zaterdag naar de winkel kan. Dat zijn allemaal zo’n normale dingen dat je niet verwacht dat die toch ineens niet meer vanzelfsprekend zijn. Doorgaan met lezen “We kunnen dit”
Ik was nog een weekje thuis om nog wat verder op mijn plooi te komen. Ik schaarde wel ergens een verkoudheid op (ja gewoon een verkoudheid, geen corona, maar jezus, hoe zijn mensen daar over aan het flippen) maar over het algemeen gaat het wel goed met mij.
Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #184”
Als je veel stress hebt in je leven, dan wordt er al snel gezegd dat je moet zorgen voor me-time. Tijd voor jezelf nemen en fijn iets doen voor jezelf. En dat klinkt op zich heel logisch, maar als je dan ziet hoe bijvoorbeeld magazines dat invullen, dan gaat het over je terugtrekken en een boek lezen, wandelen of lekker gaan eten, maar dus vooral om tijd weg te hebben van (de zorg voor) anderen. En toen ik een foto begon te zoeken die paste bij me-time vond ik 90% afbeeldingen met een kop koffie (wat ik nog altijd niet drink, bah). Laat dat nu meestal niet de me-time zijn die ik nodig heb. Doorgaan met lezen “Nood aan me-time?”
Overtuigingen, ze kunnen behoorlijk hardnekkig zijn. En ik wil zeker niet zeggen dat overtuigingen altijd slecht zijn, maar er zijn er zeker die totaal niet helpen. Zo heb ik van thuis meegekregen dat het best belangrijk is wat anderen denken. Het werd zeker niet elke dag letterlijk gezegd, maar het kwam er toch vaak op neer. Mijn ouders bedoelden daar uiteraard geen kwaad mee en ze kregen dat hoogstwaarschijnlijk ook mee van hun ouders. Maar ik heb er nu wel last van. In mijn hoofd zijn daar namelijk 2 heel storende overtuigingen uit gekomen. Doorgaan met lezen “Wat gaan de mensen zeggen”
Ik hoef gelukkig de teneur van de vorige weken niet meer verder te zetten en hier slecht nieuws te brengen. Controle bij de dokter deze week liet een gezonde hartslag en bloeddruk zien. En ook de osteopaat nam me nog eens onder handen om me weer zo snel mogelijk in topconditie te krijgen. Terug naar de gewone toppers en floppers dus.
Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #183”
Ik ben er rotsvast van overtuigd dat hoofd en lijf elkaar beïnvloeden. Als je pijn hebt in je lichaam, dan word je daar ongelukkig van. En als het in je hoofd niet allemaal goed zit, dan kan je lijf dat op verschillende manieren laten zien of voelen. Daar was ik zelf vorige week nog maar eens een mooi voorbeeld van. Ik ben er dan ook van overtuigd dat het meestal de 2 dingen zijn waar je naar moet kijken als een mens ziek is. Doorgaan met lezen “In het doktershokje”
Na al de zware berichten van de afgelopen tijd, is het misschien nog wel eens tijd voor iets luchtiger. Een vragenlijstje is dan altijd een goeie. Vandaag eentje die ik onlangs bij Kelly las. Doorgaan met lezen “Vragenvuur”
Vorige week vertelde ik hier nog dat ik een beetje aan het crashen was. Er zat te veel in mijn hoofd en ik kon maar hopen dat de zorgen wat zouden wegwaaien. Het ging allemaal niet zo goed en deze week liet mijn lijf dat ook nog eens heel duidelijk weten. En zo belandde ik donderdag ineens in het ziekenhuis. Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #182”
Het gaat moeilijk. En ik voel me op de één of andere manier alleen staan. Al weet ik niet of ik me alleen voel omdat ik het moeilijk heb of dat het moeilijk is omdat ik me alleen voel. Het zal wel gewoon een vicieuze cirkel zijn. Mijn hoofd zit zo vol gedachten, twijfels en zorgen dat ik ver sta van iedereen, inclusief mezelf. Doorgaan met lezen “Connectie verbroken”
levelieze.com 