Ik ben geen wereldverbeteraar of geitenwollensok. Maar ik ben er wel van overtuigd dat we allemaal een beetje verantwoordelijkheid dragen voor onze wereldbol. En als er dan dingen zijn die amper inspanning vragen maar die wel een verschil maken, dan wil ik daar graag aan meewerken. Daarom even een overzichtje van groene dingen die ik in mijn leven probeer toe te passen (zonder dat ik er voor gesponsord word). Doorgaan met lezen “De groene dingen die ik doe”
Tag: maatschappij
Ben ik misschien liever alleen?
‘Jij zit wel veel meer thuis dan uw zus he’, zei de poetsvrouw ooit jaren geleden tijdens een zomervakantie. Ik voel nu jaren later nog opnieuw hoe erg ik het vond om dat te horen. Want ik vond mezelf toen zielig, dat mijn zus altijd vriendinnetjes had om mee af te spreken en dat ik inderdaad veel vaker alleen thuis was. En eigenlijk heeft dat patroon zich alleen maar verdergezet tot op de dag van vandaag. Doorgaan met lezen “Ben ik misschien liever alleen?”
Doen we het voor de likes?
Kijken jullie elke dag als een gek naar hoeveel likes je foto op Facebook heeft gehaald? Of maakt je dat totaal niks uit? En kijk je bij je blog vaak naar de statistieken of schrijf je gewoon voor jezelf? Als ik mezelf die vraag stel, dan zit ik ergens in het midden denk ik. Want ik vind het altijd wel leuk om leuke reacties te krijgen, maar ik lig er zeker niet wakker van. Doorgaan met lezen “Doen we het voor de likes?”
Alleen zijn lijkt moeilijk te begrijpen
Ik keek deze zomer weer graag naar ‘Vind je lief’ op tv. Een datingprogramma dat volgens mijn mening mensen nog echt wel in hun waarde laat en dat vorig seizoen heel wat succes had op het gebied van gevormde koppeltjes. In dat programma wordt ook hardop gezegd hoeveel singles er zijn in België en dat de meesten daarvan toch wel liever door het leven zouden gaan met een partner. Volgens mij is dat inderdaad zo en dat ik bij die groep hoor maakte ik op mijn blog al een aantal keer duidelijk, want ik geloof niet zo in happy singles.
Ik zeg dus ook hardop, ik vind het niet fijn om alleen te zien (tot zover geen nieuws). Maar soms heb ik het nog moeilijker om om te gaan met het onbegrip van mensen over alleen zijn, dan met het alleen op zicht. Want hoewel mensen het wel goed bedoelen, soms doen ze toch uitspraken die je liever niet wil horen. Een bloemlezing. Doorgaan met lezen “Alleen zijn lijkt moeilijk te begrijpen”
Je bent oud, mama.
Via mijn werk praat ik met heel wat mensen. Ik hoor hun verhaal, wat ze doen en hoe hun situatie er uit ziet. De laatste tijd zijn mijn klanten overwegend vrouwen, zo tussen 25 en 40. Als ik hen in een gesprek hoor vertellen over hun kinderen of hun zwangerschap, dan heb ik tegenwoordig de slechte gewoonte om in hun CV te spieken naar hun geboortejaar. En dan is het toch confronterend om te zien hoeveel vrouwen van mijn leeftijd of zelfs een stuk jonger wel al een gezin hebben. En dat geeft me angstzweet. Doorgaan met lezen “Je bent oud, mama.”
De wereld draait niet rond mij
Ik ging net even een boodschap doen. Toen ik terugreed via de winkelstraat, stopte een camionette net voor mij langs de kant van de straat, met zijn 4 pinkers op. Meneer ging daarna even een babbeltje doen op de stoep. Ik kon er nog langs hoor, als de fietsers allemaal even wachtten en ik mijn spiegel inklapte. Heel handig dus. Ik deed dan ook teken naar meneer dat dit niet ok was. En ik kreeg de wind van voren. Dat zijn 4 pinkers toch opstonden (alsof fout parkeren dan ineens niet meer fout parkeren is). En dat ik er gemakkelijk langs kon als ik maar zou leren rijden. Ah, de vriendelijkheid van mensen kan toch zo hartverwarmend zijn. Doorgaan met lezen “De wereld draait niet rond mij”
Hoe de digitale detox mij verging
Twee weken zonder mobiel internet werden ook 2 weken met heel weinig bloggen. De 2 staan nochtans volledig los van elkaar. Want hoe goed de digitale detox ook ging, hoe hard ik wel gemerkt heb dat ik heel moeilijk volledig zonder internet zou kunnen. Thuis op de Ipad werd er dan ook nog zeer duchtig gesurft en bleef ik wel in het blogwereldje. Maar onderweg werd mijn gsm enkel telefoon (en camera). En dat lukte wonderwel. Al waren er wel een paar dingen die me opvielen. Doorgaan met lezen “Hoe de digitale detox mij verging”
De schande van ‘Ik weet het niet’
Een paar dagen geleden stapte er iemand binnen op kantoor met een vraag. Dat mag uiteraard, we zijn adviseurs dus we proberen mensen zo goed mogelijk te helpen. Mevrouw had een eerder juridische vraag over een specifiek onderwerp. Ze legde mij de vraag voor… en ik moest het antwoord schuldig blijven. Het ging immers over iets dat totaal niet mijn expertise is. Ik vertelde dit ook zo aan de klant. Die reageerde met totale verontwaardiging. Doorgaan met lezen “De schande van ‘Ik weet het niet’”
De jeugd van tegenwoordig
Een tijdje geleden startte bij ons een nieuwe collega. Nog voor ze goed en wel was gestart, werd er al over haar gepraat. Ze was jong, ambitieus en met heel veel dingen tegelijk bezig. En toen werd het woord FOMO in de mond genomen. Want misschien was ze wel iemand die alles wilt, zo snel mogelijk. Ik wil daar helemaal geen oordeel over vellen, iedereen doet met zijn of haar leven wat hij wil. Waar ik wel lastig van word, is de commentaar van iets oudere collega’s die dat automatisch allemaal toeschrijven aan de jeugd van tegenwoordig. Doorgaan met lezen “De jeugd van tegenwoordig”
Het leven van een blogger
Een week of 2 kreeg ik van Sofie het estafettestokje van de Liebster Award door. Ze vroeg me wat bloggen voor mij betekent, wat het bijdraagt in mijn leven en hoe open is blog. Ik schreef er voor een deel vroeger al over, maar door deze nominatie ben ik er nog eens opnieuw over gaan nadenken. Doorgaan met lezen “Het leven van een blogger”
levelieze.com 