Ik ging het allemaal zoveel ‘beter’ doen dan jij mama. Beter in mijn puberogen dan. Ogen die vooral zagen wat jullie als volwassenen en ouders volgens mij niet goed aanpakten en die ik later wel eens helemaal anders zou aanpakken. Doorgaan met lezen “Groter, beter, sneller”
Nummer 101 alweer, dat klinkt zoveel. Maar we blijven doorgaan. Met een weekje vakantie. Ik probeer het wat relax aan te pakken, ook al ging ik niet op reis. Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #101”
Ik wil geloven dat mensen meestal het beste met elkaar voorhebben. En dat ze goede raad geven om goed te doen. Ik doe het zelf ook, raad geven in de hoop om daar iemand mee verder te helpen. Maar goeie raad krijgen, daar ben ik misschien niet zo goed in. Omdat ik heel vaak het gevoel heb dat die goede raad weinig gekoppeld is aan begrip voor mijn situatie. Ik ben me er van bewust dat het voor een buitenstaander makkelijker praten is. Je zit er niet zelf middenin en kan dus neutraler zijn. Maar dat wil niet zeggen dat begrip niet meer nodig is. Doorgaan met lezen “Bedankt voor de goede raad”
Een week die moeilijk begon maar waarin gelukkig de mist ook wel wat opklaarde. Zo gaat het leven nu eenmaal, met ups en downs. En soms zit ik heel diep, maar gelukkig weet ik nog hoe ik er uit moet klimmen, ook al val ik soms nog van de ladder. Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #98”
Het bestaat blijkbaar echt, vakantiestress. In veel vormen blijkbaar: de grote nood aan een perfecte reis te kunnen maken, het stressen om alles op tijd klaar te krijgen, te veel plannen hebben om allemaal gedaan te krijgen in het verlof… Behalve dan bij mij. Mijn vakantiestress komt vooral omdat er dan bij mij het grote niks komt. Doorgaan met lezen “Vakantiestress”
Tof weekend zal het wel geleken hebben in mijn weekoverzicht: een overwinning van de Duivels, dansen op een trouwfeest en lekker gaan barbecueën voor de verjaardag van een vriendin. En natuurlijk ben ik blij dat ik uitgenodigd wordt voor zo’n dingen. Maar eerlijk, ik heb vooral heel veel tranen gelaten in het weekend. Doorgaan met lezen “Hartzeer”
Vorig jaar stelde ik me hier de vraag hoe ik dat in godsnaam moest doen, me meer open stellen. Want je open stellen, dat leek de sleutel tot gelukkiger zijn. Klinkt simpel, is het niet. Want je kwetsbaar opstellen kan mooie dingen opleveren maar ook heel erg pijn doen. Een tijdje geleden had ik dan ook het gevoel dat ik er nog totaal niet was. Nog steeds niet trouwens, maar ik zette er wel al heel wat stappen in. Doorgaan met lezen “Me open stellen, hoe deed ik dat?”
Ik schreef het zondag al, het is er, mijn eerste voorontwerp. Het is voor een groot stuk hoe ik het me had voorgesteld en over sommige dingen moest ik even laten bezinken omdat ik ze me misschien een beetje anders in mijn hoofd had. Op sommige dingen vertrouw ik de architect natuurlijk, want het is wat in haar hoofd zit en niet in dat van mij dat het huis gaat recht houden. Maar verder moet het natuurlijk wel naar mijn goesting zijn. Doorgaan met lezen “Lieze’s droomhuis”
Een goeie relatie hebben, ik denk dat je dat een beetje moet leren. Hoe je samen leeft, hoe je ruzie maakt, waar je samen naartoe wil… Alle dingen die je leert, die steek je in je koffertje en neem je mee in de rest van je leven. Maar wat ik me dan soms afvraag is: hoe belangrijk is het dat de koffer waar je mee verder reist ongeveer even groot is als die van je partner? Doorgaan met lezen “2 even grote koffers”
Depressie, net als veel andere heb ik er ook mee gekampt. De effectieve diagnose ligt al een hele tijd achter me en de depressie zelf ook. Of dat denk ik toch meestal. Doorgaan met lezen “Voor eens en altijd?”
levelieze.com 