Als energie iets is dat je niet meer lijkt te kunnen bijtanken
Als sombere gedachten enkel begraven zijn, maar niet dood
Als alleen zijn de enige toestand is die normaal lijkt te zijn
Als het volgende emmertje stront al klaarstaat, voor het vorige is afgewassen
Als vechtlust elke keer de kop wordt ingeslagen
Als er geen plaats is die juist voelt
Kan je dan ooit nog weten hoe dat moet, gelukkig zijn?
In het begin van het jaar stelde ik 22 doelen die ik wil verwezenlijkt hebben tegen mijn verjaardag in oktober. Op elke 24e van de maand zorg ik dat de sociale controle hoog blijft en dat er een update online komt. Hoe deed ik het in mei?
Doorgaan met lezen “Hoe staat het met de doelen (5)?”
Twee weken zonder mobiel internet werden ook 2 weken met heel weinig bloggen. De 2 staan nochtans volledig los van elkaar. Want hoe goed de digitale detox ook ging, hoe hard ik wel gemerkt heb dat ik heel moeilijk volledig zonder internet zou kunnen. Thuis op de Ipad werd er dan ook nog zeer duchtig gesurft en bleef ik wel in het blogwereldje. Maar onderweg werd mijn gsm enkel telefoon (en camera). En dat lukte wonderwel. Al waren er wel een paar dingen die me opvielen. Doorgaan met lezen “Hoe de digitale detox mij verging”
Een paar dagen geleden stapte er iemand binnen op kantoor met een vraag. Dat mag uiteraard, we zijn adviseurs dus we proberen mensen zo goed mogelijk te helpen. Mevrouw had een eerder juridische vraag over een specifiek onderwerp. Ze legde mij de vraag voor… en ik moest het antwoord schuldig blijven. Het ging immers over iets dat totaal niet mijn expertise is. Ik vertelde dit ook zo aan de klant. Die reageerde met totale verontwaardiging. Doorgaan met lezen “De schande van ‘Ik weet het niet’”
Detoxen, om even een mode-woord te gebruiken. Voor mij niet met sapjes, maar detoxen van alle apps die op mijn telefoon staan. Ik stelde het als doel en deze blogpost van Nathalie staat al wekenlang in mijn favorieten om als inspiratie te gebruiken. Al pak ik het wel iets bescheidener aan. Ik deed het al 40 dagen zonder chocola dit jaar, deze challenge hoeft zo lang niet te duren. Ik hou het dus bij 2 weken (en dan zien we wel). Doorgaan met lezen “Let’s detox”
Een tijdje geleden startte bij ons een nieuwe collega. Nog voor ze goed en wel was gestart, werd er al over haar gepraat. Ze was jong, ambitieus en met heel veel dingen tegelijk bezig. En toen werd het woord FOMO in de mond genomen. Want misschien was ze wel iemand die alles wilt, zo snel mogelijk. Ik wil daar helemaal geen oordeel over vellen, iedereen doet met zijn of haar leven wat hij wil. Waar ik wel lastig van word, is de commentaar van iets oudere collega’s die dat automatisch allemaal toeschrijven aan de jeugd van tegenwoordig. Doorgaan met lezen “De jeugd van tegenwoordig”
Soms heeft een mens het gevoel alsof het gewicht van de hele wereld op zich weegt. En dan heb je geen zin meer in verantwoordelijkheid, maar wil je gewoon even wegkruipen en tijd nemen om alles een plaats te geven en niets anders. Ik had dat ook vorig jaar. Mama net gestorven, relatie op de klippen gelopen, veel drukte op het werk. Dus ging ik in overlevingsmodus en alles wat daarnaast energie vroeg was er te veel aan dus moest er aan geloven. En ik had het gevoel dat het goed was. Doorgaan met lezen “Na de winterslaap”
In het begin van het jaar stelde ik 22 doelen die ik wil verwezenlijkt hebben tegen mijn verjaardag in oktober. Op elke 24e van de maand zorg ik dat de sociale controle hoog blijft en dat er een update online komt. Hoe deed ik het in mei?
Doorgaan met lezen “Hoe staat het met de doelen (4)?”
Een week of 2 kreeg ik van Sofie het estafettestokje van de Liebster Award door. Ze vroeg me wat bloggen voor mij betekent, wat het bijdraagt in mijn leven en hoe open is blog. Ik schreef er voor een deel vroeger al over, maar door deze nominatie ben ik er nog eens opnieuw over gaan nadenken. Doorgaan met lezen “Het leven van een blogger”
Zoals jullie al wel gemerkt hebben, is daten niet mijn geprefereerde bezigheid. Ik schreef er vorig jaar ook al eens over. Als ik mocht kiezen, zou ik nu 10 jaar samen zijn met de liefde van mijn leven, zouden er 2 pagadders rondlopen en hadden we samen een mooi huis gebouwd. Nog heel veel om naar uit te kijken dus hopelijk, maar ik ben er nog niet. Het is dus weer daten. Tinder, datingsite, speeddaten…Allemaal een beetje noodzakelijk kwaad. Ik kijk er niet naar uit. Want het is aftasten, hopen, elke keer van nul beginnen.
Er is maar 1 ding waar ik wel naar uitkijk. Doorgaan met lezen “Als het kriebelt”
levelieze.com 