Het begint al een beetje normaal te voelen dat de situatie is wat ze is, de weken gaan nog altijd redelijk snel voorbij. Tegelijkertijd hoop ik dat het zo snel mogelijk over is natuurlijk, want er zijn ook heel veel dingen die terug mogen zijn als in de goede oude tijd. Ik mis uiteraard heel wat mensen en dingen, maar er blijven gelukkig ook nog altijd mooie momenten over.
Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #188”
Ik heb een tijdje zitten twijfelen of ik deze week wel over hoogte- en laagtepunten zou spreken, want alle dagen lijken natuurlijk wel nogal hetzelfde. Ik doe toch maar een poging, al is het maar voor mezelf om een oppepper te hebben, want ik kan het eigenlijk wel een beetje gebruiken.
Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #187”
De quarantaine gaat nog door tot half mei. Cafés nog zeker dicht tot 30 april. Lockdown in Italië tot minstens 2 mei. Ik zie overal maar berichten verschijnen over nieuwe maatregelen die nergens officieel worden gestaafd. En ik wil ze ook niet geloven. Enerzijds omdat er momenteel zoveel fake news wordt verspreid en dat kan alleen maar zorgen voor meer paniek en stom hamstergedrag. Anderzijds wil ik het ook gewoon nog niet geloven. Ik heb het nodig om nog hoopvol te zijn dat het snel toch net ietsje beter gaat gaan. Doorgaan met lezen “Zonder horizon”
Overtuigingen, ze kunnen behoorlijk hardnekkig zijn. En ik wil zeker niet zeggen dat overtuigingen altijd slecht zijn, maar er zijn er zeker die totaal niet helpen. Zo heb ik van thuis meegekregen dat het best belangrijk is wat anderen denken. Het werd zeker niet elke dag letterlijk gezegd, maar het kwam er toch vaak op neer. Mijn ouders bedoelden daar uiteraard geen kwaad mee en ze kregen dat hoogstwaarschijnlijk ook mee van hun ouders. Maar ik heb er nu wel last van. In mijn hoofd zijn daar namelijk 2 heel storende overtuigingen uit gekomen. Doorgaan met lezen “Wat gaan de mensen zeggen”
Vorige week vertelde ik hier nog dat ik een beetje aan het crashen was. Er zat te veel in mijn hoofd en ik kon maar hopen dat de zorgen wat zouden wegwaaien. Het ging allemaal niet zo goed en deze week liet mijn lijf dat ook nog eens heel duidelijk weten. En zo belandde ik donderdag ineens in het ziekenhuis. Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #182”
Het gaat moeilijk. En ik voel me op de één of andere manier alleen staan. Al weet ik niet of ik me alleen voel omdat ik het moeilijk heb of dat het moeilijk is omdat ik me alleen voel. Het zal wel gewoon een vicieuze cirkel zijn. Mijn hoofd zit zo vol gedachten, twijfels en zorgen dat ik ver sta van iedereen, inclusief mezelf. Doorgaan met lezen “Connectie verbroken”
Je doet zo je best om je leven op te bouwen, maar toch, je zit daar nog altijd alleen, in die zetel. Gewoon gaan werken, thuiskomen. Stelt dat je leven voor? Dat vraag je je af. De vragen zijn hetzelfde als je jonger bent, maar als je veertig bent zijn de antwoorden nog harder.
Die laatste zin, uit het programma Eenzaam dat onlangs op Canvas liep, vat helemaal samen hoe het voelt om als dertigplusser alleen te zijn. Doorgaan met lezen “Telkens dezelfde vraag”
Er wordt veel gezegd en geschreven over hoe tegenwoordig overal wordt voorgehouden dat het leven maakbaar zou zijn. Dat je alles in eigen handen kan nemen en je eigen geluk kan creëren. Maar tegelijkertijd lees je ook dat je het leven niet onder controle hebt, dat je niet in de hand hebt wat het leven op je pad gooit en dat je dus die controle en verwachtingen beter kan loslaten om tevreden te zijn. Is dat dan niet een beetje tegenstrijdig? Doorgaan met lezen “In eigen handen?”
Er zijn mensen die van nieuwe ervaring naar nieuwe ervaring springen in het leven. Elk weekend een nieuw restaurant proberen, naar verschillende events gaan, veel nieuwe mensen leren kennen, er vaak op uit, op reis om de wereld te verkennen. En dan ben ik er, die springt van het ene bekende naar het andere. Doorgaan met lezen “Kleine wereld”
Ik was wat in de war, toen ik op veel plaatsen las dat het het einde van het decennium was. Want in mijn hoofd is dat pas eind 2020. Maar volgens Wikipedia wordt een periode van 10 jaar met het eerste jaartal daarvan eindigend op 0 ook als een decennium gezien, dus de jaren 10 komen dan toch mooi in aanmerking. En omdat 10 jaar heel wat met een mens kan doen, werd ik geïnspireerd door Samaja om een overzicht te maken van hoe mijn decennium er heeft uit gezien. Doorgaan met lezen “Decennium 10”
levelieze.com 