In het begin van het jaar stelde ik 22 doelen die ik wil verwezenlijkt hebben tegen mijn verjaardag in oktober. Op elke 24e van de maand zorg ik dat de sociale controle hoog blijft en dat er een update online komt. Hoe deed ik het in mei?
Doorgaan met lezen “Hoe staat het met de doelen (4)?”
Categorie: Lieze leeft
Marie Kondo is er niks tegen
Overlaatst schreef Sofie van Perfect day for a picnic een blogpost over opruimen en hoe ze ooit wel de titel van Prinses netjes kreeg, maar die eigenlijk niet verdiend. Ik lees van graag dingen over organiseren, opruimen en dergelijke. Maar terwijl Sofie zichzelf de nachtmerrie van organising queen Marie Kondo voelt, heb ik vaak het gevoel dat ik nog weinig van haar kan leren. Ik ben namelijk nogal goed met time-management, opruimen, minimaliseren en al die dingen. Ik heb het slimme organising boek, maar toen ik het uit had, merkte ik dat ik al die tips al toepas. Doorgaan met lezen “Marie Kondo is er niks tegen”
Mijn plek onder de zon
Welke horrorverhalen ik ook hoor van anderen, ooit wil ik aan een bouwavontuur beginnen. Dat is iets waar ik al lang mee rondloop. 20 jaar geleden al keek ik supergraag naar bouw- en verbouwprogramma’s en droomde ik van hoe mijn huis er later uit zou zien. En had ik helemaal mogen kiezen, dan was dat huis er al lang geweest. Maar soms staat het leven gewoon een beetje in de weg. Doorgaan met lezen “Mijn plek onder de zon”
Iedereen kan wel eens van z’n voetstuk vallen
Soms heb je van die mensen die het perfecte leven lijken te hebben. Slanke lijn, haar altijd mooi in de plooi, mooie kleren, goede job, knappe man, mooi huis en lieve kindjes. Of ze die perfectie bereiken door de tips van de boekskes te volgen zoals Karen Damen een tijdje probeerde (wat een zalig programma was dat trouwens!), dat weet ik niet, maar ook met die tips lijkt het me toch niet echt te lukken om mijn leven helemaal op orde te krijgen.
Doorgaan met lezen “Iedereen kan wel eens van z’n voetstuk vallen”
Onder de kerktoren
‘Je komt er, je blijft er’. Dat is de slogan van de plaats waar ik woon. En hoe ouder ik word, hoe meer ik dat ook zo voel. Ik heb hier nochtans niet altijd gewoond, al ben ik hier wel geboren en getogen. Maar toen ik de eerste keer alleen ging wonen, trok ik weg en huurde een appartement in een andere provincie. De voornaamste reden was dat ik dan dichter bij het werk zou wonen. Maar voor een deel was het ook een vlucht. Ik had het moeilijk met mezelf en hoopte in een nieuwe woonplaats ook een nieuwe start te kunnen maken.
Doorgaan met lezen “Onder de kerktoren”
Hoe alleen zijn kan voelen
Alleen wonen en geen partner hebben heeft zo z’n voordelen. Ik kan mijn huisje helemaal naar mijn eigen goesting inrichten. Ik kan klaarmaken wat ik lekker vind om te eten. Als er dingen rondslingeren zijn dan is dat alleen maar mijn eigen rommel. En ik heb niemand waar ik rekening mee moet houden in de planning. Klinkt als een leven vol me-time, zalig.
Maar er is een keerzijde, want alleen zijn kan ook zo voelen: Doorgaan met lezen “Hoe alleen zijn kan voelen”
Een goede onderhoudsbeurt
Gepord worden langs alle kanten. Gekneed worden als een stukje deeg. Kraken en duwen. Heen en weer getrokken en gerokken. En het nog leuk vinden ook. Al is leuk misschien wat overdreven, maar vaak kijk ik toch uit naar mijn bezoekje aan de osteopaat. Er zijn dan misschien wel mensen die hier kritisch tegenover staan, ik ben een echte believer. Doorgaan met lezen “Een goede onderhoudsbeurt”
Just another tragic monday
Soms heb je van die dagen dat
- Je wakker wordt, lang genoeg hebt geslapen, en toch helemaal niet uit je bed geraakt.
- Je merkt dat een breuk toch echt niet in je koude kleren gaat zitten, ook al heb je er zelf voor gekozen.
- Je ineens ontdekt dat je autokoffer nog vol dozen zit die je vrijdag ergens moest afzetten en je dus nu nog even een ommetje doen moet doen voor je naar het werk kan rijden.
- Dat de wifi spelletjes speelt en er voor zorgt dat je om de haverklap opnieuw kan beginnen met dingen omdat alles vastloopt.
- Je wordt gebeld door je baas, net als je ziet dat een collega die normaal ’s avonds moet werken er niet is en je dus al snel weet hoe laat het is.
- Je dus onverwacht moet overwerken en een afspraak die al 3 maanden vaststond moest verplaatsen (gelukkig maar een weekje verder).
- Je niets anders doet dan binnenlopers op kantoor verder helpen en de telefoon opnemen, ook al ligt er nog heel wat ander werk op je te wachten, omdat het gewoon veel te druk is.
- Je ineens moet bedenken hoe je info kan geven zonder dat je naar de website kan verwijzen omdat je een handgeschreven brief krijgt met een vraag en je alleen een postadres hebt om te antwoorden.
- Je geduld door sommige mensen echt wel op de proef wordt gesteld.
En zo’n dag moet je dan zien door te komen zonder chocola.
Kunnen we de week misschien opnieuw beginnen, want ik was er duidelijk niet klaar voor…
Series kijken à volonté
Het is zover: ik heb Netflix in huis! Enerzijds omdat ik me heb laten verleiden door de reclame, maar anderzijds ook omdat andere bloggers en mensen rond me zo enthousiaste kijkers zijn. Aangezien een aantal dingen enkel maar op Netflix te zien zijn, ging ik toch overstag. Doorgaan met lezen “Series kijken à volonté”
Dag februari, welkom maart
Volgens mij is februari mijn minst favoriete maand. En dit jaar duurt ze dan ook nog een dag langer. Niet dat ik iets tegen die schrikkeldag op zich heb, hij mag al maar om de 4 jaar zijn hoofd tonen, dus ik wil niet discrimineren, maar laat het toch maar snel maart worden.
In februari is de gezelligheid van de feestdagen helemaal weg. Doorgaan met lezen “Dag februari, welkom maart”
levelieze.com 