Lieze leeft

Op het kerkhof

Er wordt wel eens gezegd van mensen die gestorven zijn, dat ze op het kerkhof liggen. Ik heb dat gevoel niet. Voor mij ligt mijn mama niet op het kerkhof. Als ik al in iets geloof, dan is het dat mama hierboven ergens is en hopelijk toekijkt hoe het met ons gaat. Maar ze ligt niet op het kerkhof. Haar as zit in een potje, begraven op het kerkhof. Maar dat is maar wat overblijft van haar lichaam, het is niet wie zij is. Doorgaan met lezen “Op het kerkhof”

Lieze leeft

Op de markt

Naar de markt van, ik vind het wel eens leuk. Beetje rondkijken, tussen de mensen slenteren en af en toe iets kopen. Zeker op vakantie vind ik het zalig. Op de markt leer je de specialiteiten en de geuren van de regio kennen. Het is ook de ideale plaats om op souvenirs te jagen: kruiden voor mama, wijn voor papa, een t-shirt voor mezelf, juwelen voor de zus…voor ieder wat wils. Doorgaan met lezen “Op de markt”

Lieze leeft

I’m real

Vrouwen met ballen, ik kan ze wel smaken. Toen er zo’n vrouw met ballen vorig jaar op kantoor bij mij terecht kwam met het idee om van haar toen nog kleine website en echt online en print-magazine te maken, moest ik natuurlijk eens een kijkje nemen op haar site. Sindsdien ben ik fan van Charlie Mag. Een magazine dat het over echte dingen wil hebben en geen blad voor de mond neemt. Doorgaan met lezen “I’m real”

Lieze leeft

Eén uur

’s Morgens, zo rond 7 uur in het station. Hoopjes mensen die op schijnbaar willekeurige plaatsen op het perron in groepjes bij elkaar staan, zonder veel te zeggen. Als de trein komt, blijkt dat die willekeurige plaatsen op het perron helemaal niet zo willekeurig zijn. Deze geroutineerde pendelaars weten immers perfect waar de trein zal stoppen en staan al klaar waar de deur zal zijn zodat ze zo snel mogelijk in kunnen stappen. Doorgaan met lezen “Eén uur”

Lieze leeft

Slaap kindje slaap

Een nachtje doorslapen en ’s morgens uitgerust wakker worden. Ik weet eigenlijk al bijna niet meer hoe het voelt.  Altijd moe zijn voelt ondertussen al aan als normaal. Het is dagelijkse kost om de wekker toch nog maar even verder te duwen op snooze, hopend dat die paar minuten extra nog heel wat extra rust brengen. Me uiteindelijk uit bed slepen om op tijd naar het werk te kunnen. Heel de dag moe en futloos zijn, met een serieuze middagdip er bovenop. En ’s avonds amper nog iets gedaan krijgen omdat de energie echt wel op is, om dan maar weer op tijd in bed te kruipen maar niet uitgerust te raken. Doorgaan met lezen “Slaap kindje slaap”