Een drietal weken geleden schreef ik een blogpost met wat verschillende hersenspinsels. Omdat ik wel wou bloggen, maar geen inspiratie had voor een volledige post maar toch wat dingen kon vertellen. Vandaag zit ik weer met dat gevoel. En toen dacht ik: waarom maak ik van dat allegaartje geen maandelijkse feature. Dus bij deze (de naam kan misschien nog wat bijschaving gebruiken, daar denk ik nog even over na). Doorgaan met lezen “Het allegaartje (2)”
5 blogclichés afgetoetst
Er gaan heel wat clichés de ronde over blogs en bloggers. Het eerste wat mij meestal opvalt als ik zo’n clichés lees, is dat ik aan de meesten niet voldoe. Maar ik wou ze toch eens verder uitzoeken en de Meststoffen meetup* leek me daar een ideale gelegenheid voor. Doorgaan met lezen “5 blogclichés afgetoetst”
Lieze checkt in #13
Ik ben weer wat later. Ik moest namelijk nog wat dingetjes doen deze voormiddag en als je tot laat naar Gilmore Girls kijkt omdat je niet kan weerstaan, dan kan je ook niet op tijd op bed om als eerste werk een weekoverzicht te schrijven. Maar een mens moet prioriteiten stellen in het leven en dat waren in dit geval Lorelai en Rory Gilmore.
Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #13”
Toen feestjes organiseren mijn job was
Met het werk staan we deze week op een beurs met een stand. Ondernemers kunnen ons dan ook eens buiten het kantoor ontmoeten. Meestal vind ik dit wel leuk, andere omgeving, andere mensen en een gevoel van voldoening omdat je veel mensen op korte tijd kan helpen. Voor mij is het nu aankomen op de beurs en mijn ding doen. Dat was vroeger wel anders. Toen stond ik aan de andere kant en moest ik zorgen dat de standhouders konden toekomen en hun ding doen. En nu op een beurs staan, katapulteert me dan toch altijd even terug in de tijd. Doorgaan met lezen “Toen feestjes organiseren mijn job was”
Nee is ok
Het wordt allemaal zo positief gezien, ja zeggen. ‘Zeg ja tegen het leven’ of het ja-woord geven. Ze hebben een positieve bijklank. Er is zelfs een boek (en verfilming) van iemand die beslist om een tijdlang alleen maar ja te zeggen op dingen en iedereen lijkt dat een kei tof idee te vinden (inclusief mezelf toen ik het boek las). Maar waarom vinden we ja zeggen zo zaligmakend? Want ik begin te merken dat altijd ja zeggen toch niet zo positief is als je wel zou denken. Of misschien is het gewoon dat ik niet genoeg nee zeg en dat het evenwicht dus weg is. Doorgaan met lezen “Nee is ok”
Lieze checkt in #12
Vandaag wordt een dag in het teken van bloggen, want ik ga met een aantal andere bloggers brunchen. Vorige keer was dat heel gezellig, dus voor herhaling vatbaar. Maar eerst zelf nog even bloggen.
Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #12”
Mijn favoriete Facebook-pagina’s
Ook al wordt wel eens gezegd dat Facebook op z’n retour is, vind ik het toch nog altijd leuk om daar te vertoeven. Het hoort vaak nog bij het ochtendritueel om toch even te kijken wat er op Facebook gebeurd is met mensen die dichtbij en een beetje verder weg van me staan. Ik volg ook een aantal pagina’s, niet zo heel veel, want wie heeft daar de tijd voor, maar een aantal mensen of organisaties zijn nu eenmaal echt interessant of amusant om te volgen. Ik zet mijn favorieten op een rijtje. Doorgaan met lezen “Mijn favoriete Facebook-pagina’s”
De ‘Mag ik even zeiken’ Tag
Aaaaah, wat is het druk. Ik ben constant bezig en heb toch het gevoel dat ik niets gedaan krijg op een dag. Dus overwerken en dan moe thuiskomen en nog voor eten moeten zorgen en allerlei andere kleine taakjes om dan uitgeput te gaan slapen. En de volgende dag van hetzelfde. En toen dacht ik daarnet op de trein dat ik ook nog een blogstukje online wou zetten vandaag. Veel inspiratie kwam er niet, tot ik me op weg naar huis herinnerde dat ik deze tag had bijgehouden om eens in te vullen. En omdat ik van de drukte meer zin had om te huilen dan te lachen, dacht ik, laat ik dan maar even zeiken. De tag werd bedacht door DoorMariska en ik zag hem bij Lottes Anekdotes. En nu is het dus mijn beurt. Doorgaan met lezen “De ‘Mag ik even zeiken’ Tag”
Lieze checkt in #11
Ik had dan vorige week wel vakantie, het lange weekend was meer dan welkom want de afgelopen week was echt super druk. Ondertussen ben ik weer wat bijgeslapen en kan ik er hopelijk weer tegen. Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #11”
Mijn naam is…
We hadden bijna terug een president Clinton gehad. Bijna, maar dus uiteindelijk toch niet. Maak je geen zorgen, dit wordt geen verkiezingsblog. Maar ik had wel een andere bedenking. Als er een president Clinton zou gekomen zijn, dan was dat niet de eerste president Clinton. Nu is dat in Amerika nog al gebeurd, dat er presidenten waren met dezelfde naam, maar dan ging het over mannen die van ver weg of van dichtbij familie waren van elkaar en op die manier dezelfde naam droegen. Maar Hillary is helemaal geen zus of dochter van de vorige Clinton, ze is uiteraard de vrouw. Een vrouw die geboren is met een andere naam dan Clinton. En het gebruik van je naam te veranderen als je trouwt, dat blijf ik toch een beetje vreemd vinden. Doorgaan met lezen “Mijn naam is…”
levelieze.com 