Trump, Assad, Poetin, Erdogan, niet mijn favoriete mannen. Ze zitten dan wel vaak in het nieuws, zelden is dat om iets waarover ik enthousiast word. Het is eerder ergernis die naar boven komt. Maar wie ben ik he, want er zijn op de wereld heel veel mensen die wel voorstander zijn van die mannen. Ze stemmen er zelfs voor, ook al kan ik dat moeilijk begrijpen. Doorgaan met lezen “Grote mannen”
Tag: maatschappij
Alles tegelijk is eigenlijk niks
Multitasken, dat kunnen vrouwen toch allemaal? Blijkbaar niet. Of toch niet volgens het boek Mentaal Kapitaal van Elke Geeraerts dat ik vorige week uitlas. We denken alleen maar dat we het kunnen. Maar door verschillende dingen tegelijk te doen zit je aandacht bij het switchen tussen verschillende dingen en dus eigenlijk bij geen enkele van de taken die je aan het doen bent. Doorgaan met lezen “Alles tegelijk is eigenlijk niks”
Het allegaartje (4)
Weet je wat ik net ontdek? Dat er in februari geen allegaartje-blogpost was. Ik was eigenlijk van plan om daar een maandelijkse feature van te maken, maar misschien had ik in februari geen losse gedachten die rondfladderden. Nu maart ook al bijna om is, wordt het wel hoog tijd om toch nog eens een allegaartje te schrijven. Doorgaan met lezen “Het allegaartje (4)”
Die dinsdag
Vorig jaar na de aanslagen schreef ik er een week na het gebeuren over. Niet veel, want ik had het gevoel dat alles al gezegd was. Dat er misschien zelfs al te veel gezegd was. Ik had daar niet veel meer aan toe te voegen. De foto die er bij staat is van wat ik die 22e maart neerschreef aan het stadhuis van Antwerpen en op die manier had ik gezegd wat ik zeggen wou.
Vandaag is er weer heel veel te lezen over die dinsdag. Doorgaan met lezen “Die dinsdag”
Vroeger was het beter
Puberen, dat hebben we allemaal meegemaakt. Bij de ene al wat langer geleden dan bij de andere. Ook bij mij liggen mijn puberjaren al een tijdje achter me. En ik vond ze niet altijd zo gemakkelijk. Er werd thuis wel eens met deuren geslagen en er waren ook geregeld tranen door liefdesverdriet, ruzie met een vriendin of andere dingen die nu heel pietluttig lijken. Ik wilde zo graag snel groot zijn en aan het ‘echte’ leven beginnen, maar dan kom je af en toe wel eens jezelf tegen. Doorgaan met lezen “Vroeger was het beter”
De zottigheid van online kopen
Vertel het niet tegen mijn grote baas, want die heeft liever dat we bij de zelfstandige handelaar kopen, maar ik (en mijn collega’s) bestel wel eens iets online bij een grote speler. Niet altijd hoor, voor heel wat dingen ga ik nog gewoon naar de winkel, maar soms is de keuze online groter en de prijs kleiner en dan laat ik me verleiden door de gemakzucht. Doorgaan met lezen “De zottigheid van online kopen”
Rotreacties
Wat heb ik een brave volgers en lezers. Ik heb nog nooit (hout vasthouden) een hatelijke reactie gekregen op mijn blog. Heel af en toe is er eens een reactie waar ik me niet helemaal in kan vinden, maar mensen mogen uiteraard een andere mening hebben dus dat is geen probleem. Maar bij anderen gebeurt het jammer genoeg wel en dat is toch eigenlijk compleet fout. Doorgaan met lezen “Rotreacties”
Lieze checkt in #23
Met het risico om nu heel oud te klinken: wat vliegt de tijd toch. Het is al februari! En eigenlijk heb ik het gevoel dat ik deze maand nog niet veel anders gedaan heb dan werken. Toch nog maar eens mijn lijstje met ‘goede voornemens‘ voor 2017 er bij nemen. Nog maar 11 maanden om ze waar te maken.
Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #23”
Het verlangen van een mens
Ik schrijf vaak over mijn moeizame strijd met het single zijn. Er zijn momenten dat ik het er heel moeilijk mee heb, maar er zijn uiteraard ook heel veel momenten waarop ik het wel wat jammer vind, maar voor de rest wel geniet van de andere dingen die ik in mijn leven heb. Of ik echt kan aanvaarden dat ik single ben? Niet echt. Maar laat dat nu zijn waar mensen wel eens commentaar op hebben.
Doet kiezen verliezen?
Toen ik vorige week het jaaroverzicht zag op televisie, viel het me op dat het een jaar was waarin veel gekozen moest worden. En die keuze leek altijd heel gepolariseerd te zijn, je koos voor het ene of voor het andere, iets tussenin leek amper te bestaan (of zo kwam het toch in de media). Zo was er de keuze voor of tegen Europa, de keuze voor of tegen Trump, de keuze voor of tegen vluchtelingen en moslims en zo voort. De ene keuze moest door sommige mensen echt op papier gemaakt worden, de andere werden uitgevochten op internet. Wat ik me vooral afvroeg is of het allemaal wel zo zwart-wit moet zijn? Er moet toch ergens iets tussenin zitten? Doorgaan met lezen “Doet kiezen verliezen?”
levelieze.com 