Lieze leeft

Summer of 2016

Voor de zomer begon, had ik over wat komen ging een heel dubbel gevoel. Enerzijds keek ik heel erg uit naar de vakantie, eventjes rust, bekomen van een drukke periode op het werk en dus zalig niks doen. Niet om 6 uur hoeven op te staan, geen collega’s moeten vervangen en geen ongeduldige klanten aan de telefoon. Even niet zoveel afspraken in mijn agenda dan doorheen het jaar en een gezapiger tempo op kantoor. Anderzijds had ik ook schrik voor alweer een vakantie alleen. Want rust en zalig niets doen kan soms leuk zijn, ik hoopte toch ook dat ik niet al te veel alleen zou zitten. Moeten hopen dat ik niet te veel alleen zou zitten. Want de zomer, die is toch leuker als je fijne dingen kan doen met mensen om je heen. Doorgaan met lezen “Summer of 2016”

Lieze blogt

Een meisje en haar dagboek

In mijn tienerjaren had ik er al eentje, een dagboek. Dat sprak toen heel erg tot de verbeelding want je zag dat bij de meisjes op tv en in de boeken van de babysittersclub. Ik ging dus ook aan het schrijven. En op die leeftijd leken alle tienerdrama’s veel groter dan ze uiteraard waren en wou ik me vooral al heel groot, cool en volwassen voordoen.

Ook later had ik vaak nog een dagboek. Doorgaan met lezen “Een meisje en haar dagboek”

Lieze leeft

Ik volg gewoon mijn neus

Websites, blogs, boeken, programma’s… Als je op vakantie wil gaan, dan heb je talloze kanalen waar je alles tot in de puntjes kan voorbereiden en uitzoeken, nog voor je een stap uit je huis hebt moeten zetten. Natuurlijk maak ik daar ook wel eens gebruik van, ik ben behoorlijk georganiseerd dus totaal onvoorbereid vertrekken zou niets voor mij zijn. Niet op voorhand weten waar ik ga slapen zou me behoorlijk wat stress bezorgen. Maar mijn planning ligt zeker niet helemaal vast. Want is op reis gaan ook niet vooral ontdekken? Doorgaan met lezen “Ik volg gewoon mijn neus”

Lieze leeft

Een kwestie van perceptie

Vakantie! Dan heb je tijd om allerlei leuke dingen te doen. Uitstapjes te maken, op reis gaan naar een zonnig land, barbecueën met vrienden, terrasjes doen. En allerlei dingen doen waar je de rest van het jaar te weinig tijd voor hebt. En dan kom je terug op het werk en heb je een koffer vol verhalen van alle mooie, spannende en nieuwe dingen die je gedaan hebt. Maar is dat eigenlijk nodig? Doorgaan met lezen “Een kwestie van perceptie”

Lieze heeft een doel

Let’s detox

Detoxen, om even een mode-woord te gebruiken. Voor mij niet met sapjes, maar detoxen van alle apps die op mijn telefoon staan. Ik stelde het als doel en deze blogpost van Nathalie staat al wekenlang in mijn favorieten om als inspiratie te gebruiken. Al pak ik het wel iets bescheidener aan. Ik deed het al 40 dagen zonder chocola dit jaar, deze challenge hoeft zo lang niet te duren. Ik hou het dus bij 2 weken (en dan zien we wel). Doorgaan met lezen “Let’s detox”

Lieze laat los

Soms hoeft bloggen even niet (maar nu weer wel)

Volledig blogstilte was er ineens. Niet dat ik weer een blogstukje wil beginnen met ‘sorry dat ik zo lang niets heb geschreven, ik maak het terug goed’, want het was zelfs geen geval van te druk of zo, waardoor het overschoot. Ik heb gewoon eens eventjes heel andere dingen gedaan. Doorgaan met lezen “Soms hoeft bloggen even niet (maar nu weer wel)”

Lieze leeft

Een goede onderhoudsbeurt

Gepord worden langs alle kanten. Gekneed worden als een stukje deeg. Kraken en duwen. Heen en weer getrokken en gerokken. En het nog leuk vinden ook. Al is leuk misschien wat overdreven, maar vaak kijk ik toch uit naar mijn bezoekje aan de osteopaat. Er zijn dan misschien wel mensen die hier kritisch tegenover staan, ik ben een echte believer. Doorgaan met lezen “Een goede onderhoudsbeurt”

Lieze leeft

Doe alles op een slakkengangetje

Bij ons was het nog ‘kraamkost’ dat verkozen werd tot woord van het jaar, in Frankrijk was één van de nieuwe woorden ‘escargoter’. Het betekent zoveel als alles op z’n slakkengangetje doen en je tijd nemen. Ik vind het alvast een prachtig woord, veel mooier dan onthaasten eigenlijk. Doorgaan met lezen “Doe alles op een slakkengangetje”

Lieze leeft

En toen werd het stil

Ik ben ongetwijfeld niet de enige die er momenteel door geplaagd wordt. Ziektekiemen. Van die vieze beestjes die maken dat ik volop loop te snotteren en te hoesten. Nu moet ik natuurlijk niet overdrijven, ik ben geen man en zal deze verkoudheid met gemak wel overleven. Maar er is wel een vreselijk lastige bijwerking. Als ik verkouden ben, dan is het bij mij namelijk altijd een paar dagen beeld zonder klank. En ook nu weer is het zover, ik krijg amper nog een deftig woord gezegd. Doorgaan met lezen “En toen werd het stil”

Lieze leeft

Eén uur

’s Morgens, zo rond 7 uur in het station. Hoopjes mensen die op schijnbaar willekeurige plaatsen op het perron in groepjes bij elkaar staan, zonder veel te zeggen. Als de trein komt, blijkt dat die willekeurige plaatsen op het perron helemaal niet zo willekeurig zijn. Deze geroutineerde pendelaars weten immers perfect waar de trein zal stoppen en staan al klaar waar de deur zal zijn zodat ze zo snel mogelijk in kunnen stappen. Doorgaan met lezen “Eén uur”