Ik ben geen wereldverbeteraar of geitenwollensok. Maar ik ben er wel van overtuigd dat we allemaal een beetje verantwoordelijkheid dragen voor onze wereldbol. En als er dan dingen zijn die amper inspanning vragen maar die wel een verschil maken, dan wil ik daar graag aan meewerken. Daarom even een overzichtje van groene dingen die ik in mijn leven probeer toe te passen (zonder dat ik er voor gesponsord word). Doorgaan met lezen “De groene dingen die ik doe”
Ben ik misschien liever alleen?
‘Jij zit wel veel meer thuis dan uw zus he’, zei de poetsvrouw ooit jaren geleden tijdens een zomervakantie. Ik voel nu jaren later nog opnieuw hoe erg ik het vond om dat te horen. Want ik vond mezelf toen zielig, dat mijn zus altijd vriendinnetjes had om mee af te spreken en dat ik inderdaad veel vaker alleen thuis was. En eigenlijk heeft dat patroon zich alleen maar verdergezet tot op de dag van vandaag. Doorgaan met lezen “Ben ik misschien liever alleen?”
Lieze checkt in #3

Hoera voor goede voorbereidingen, want ook al had ik een drukke week, ik had vorig weekend tijd genomen om te bloggen en vooruit te schrijven, dus ik kon toch mijn zegje doen hier. En gelukkig zijn mijn weekends altijd wat minder druk zodat ik weer even tijd maak om in te checken.
Doen we het voor de likes?
Kijken jullie elke dag als een gek naar hoeveel likes je foto op Facebook heeft gehaald? Of maakt je dat totaal niks uit? En kijk je bij je blog vaak naar de statistieken of schrijf je gewoon voor jezelf? Als ik mezelf die vraag stel, dan zit ik ergens in het midden denk ik. Want ik vind het altijd wel leuk om leuke reacties te krijgen, maar ik lig er zeker niet wakker van. Doorgaan met lezen “Doen we het voor de likes?”
De Boekenclub
Zo’n 20 jaar geleden zat ik bij een clubje. Eentje dat velen onder jullie misschien ook wel zullen kennen. Ik las namelijk toen al heel graag boeken en was lid van de Lemniscaatclub. Ik was dat al bijna helemaal vergeten, tot ik op Newsmonkey overlaatst een artikel tegenkwam over jeugdboeken en het weer allemaal bij me terugkwam. Doorgaan met lezen “De Boekenclub”
Lieze checkt in #2

Het was een drukke week, eentje waarin ik minder blogde als ik zou willen, maar waarin ik me uiteraard wel aan mijn goede voornemen houd om elk weekend deze rubriek te brengen. Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #2”
Ik speel mijn rol
Nieuwe bazen, nieuwe wetten en dus kwam er met een nieuwe directeur ook een nieuwe structuur. Veel meer horizontaal, veel meer zelf verantwoordelijkheid opnemen en zelfsturend zijn. En we hebben geen functie meer, maar rollen die we opnemen. En laat dat nu iets zijn waar ik goed in ben, een bepaalde rol opnemen. Misschien zelfs wel té goed.
Lieze checkt in #1

Ik kondigde het eerder deze week al aan, ik zat te broeden op een nieuwe rubriek. Omdat ik wel graag in het weekend iets wil posten zonder dat ik altijd moet zorgen dat er een heel artikel over iets klaar staat (ik schrijf eerder in de week dan in het weekend merk ik) en omdat ik het bij andere blogs ook altijd wel leuk vind om vaste rubriekjes te lezen. Hier komt dus de mijne. Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #1”
Summer of 2016
Voor de zomer begon, had ik over wat komen ging een heel dubbel gevoel. Enerzijds keek ik heel erg uit naar de vakantie, eventjes rust, bekomen van een drukke periode op het werk en dus zalig niks doen. Niet om 6 uur hoeven op te staan, geen collega’s moeten vervangen en geen ongeduldige klanten aan de telefoon. Even niet zoveel afspraken in mijn agenda dan doorheen het jaar en een gezapiger tempo op kantoor. Anderzijds had ik ook schrik voor alweer een vakantie alleen. Want rust en zalig niets doen kan soms leuk zijn, ik hoopte toch ook dat ik niet al te veel alleen zou zitten. Moeten hopen dat ik niet te veel alleen zou zitten. Want de zomer, die is toch leuker als je fijne dingen kan doen met mensen om je heen. Doorgaan met lezen “Summer of 2016”
Een meisje en haar dagboek
In mijn tienerjaren had ik er al eentje, een dagboek. Dat sprak toen heel erg tot de verbeelding want je zag dat bij de meisjes op tv en in de boeken van de babysittersclub. Ik ging dus ook aan het schrijven. En op die leeftijd leken alle tienerdrama’s veel groter dan ze uiteraard waren en wou ik me vooral al heel groot, cool en volwassen voordoen.
Ook later had ik vaak nog een dagboek. Doorgaan met lezen “Een meisje en haar dagboek”
