Ik kondigde het eerder deze week al aan, ik zat te broeden op een nieuwe rubriek. Omdat ik wel graag in het weekend iets wil posten zonder dat ik altijd moet zorgen dat er een heel artikel over iets klaar staat (ik schrijf eerder in de week dan in het weekend merk ik) en omdat ik het bij andere blogs ook altijd wel leuk vind om vaste rubriekjes te lezen. Hier komt dus de mijne. Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #1”
Voor de zomer begon, had ik over wat komen ging een heel dubbel gevoel. Enerzijds keek ik heel erg uit naar de vakantie, eventjes rust, bekomen van een drukke periode op het werk en dus zalig niks doen. Niet om 6 uur hoeven op te staan, geen collega’s moeten vervangen en geen ongeduldige klanten aan de telefoon. Even niet zoveel afspraken in mijn agenda dan doorheen het jaar en een gezapiger tempo op kantoor. Anderzijds had ik ook schrik voor alweer een vakantie alleen. Want rust en zalig niets doen kan soms leuk zijn, ik hoopte toch ook dat ik niet al te veel alleen zou zitten. Moeten hopen dat ik niet te veel alleen zou zitten. Want de zomer, die is toch leuker als je fijne dingen kan doen met mensen om je heen. Doorgaan met lezen “Summer of 2016”
In mijn tienerjaren had ik er al eentje, een dagboek. Dat sprak toen heel erg tot de verbeelding want je zag dat bij de meisjes op tv en in de boeken van de babysittersclub. Ik ging dus ook aan het schrijven. En op die leeftijd leken alle tienerdrama’s veel groter dan ze uiteraard waren en wou ik me vooral al heel groot, cool en volwassen voordoen.
Ook later had ik vaak nog een dagboek. Doorgaan met lezen “Een meisje en haar dagboek”
Met nog 2 maanden te gaan voor mijn verjaardag, begint de tijd te korten om mijn lijstje met doelen af te maken die ik mezelf had gesteld. Na een paar saaie updates, zijn er deze maand toch weer wat dingen die ik kan afvinken. Elke keer weer een stapje dichterbij.
Doorgaan met lezen “Hoe staat het met de doelen (7)?”
Ik keek deze zomer weer graag naar ‘Vind je lief’ op tv. Een datingprogramma dat volgens mijn mening mensen nog echt wel in hun waarde laat en dat vorig seizoen heel wat succes had op het gebied van gevormde koppeltjes. In dat programma wordt ook hardop gezegd hoeveel singles er zijn in BelgiĆ« en dat de meesten daarvan toch wel liever door het leven zouden gaan met een partner. Volgens mij is dat inderdaad zo en dat ik bij die groep hoor maakte ik op mijn blog al een aantal keer duidelijk, want ik geloof niet zo in happy singles.
Ik zeg dus ook hardop, ik vind het niet fijn om alleen te zien (tot zover geen nieuws). Maar soms heb ik het nog moeilijker om om te gaan met het onbegrip van mensen over alleen zijn, dan met het alleen op zicht. Want hoewel mensen het wel goed bedoelen, soms doen ze toch uitspraken die je liever niet wil horen. Een bloemlezing. Doorgaan met lezen “Alleen zijn lijkt moeilijk te begrijpen”
Websites, blogs, boeken, programma’s… Als je op vakantie wil gaan, dan heb je talloze kanalen waar je alles tot in de puntjes kan voorbereiden en uitzoeken, nog voor je een stap uit je huis hebt moeten zetten. Natuurlijk maak ik daar ook wel eens gebruik van, ik ben behoorlijk georganiseerd dus totaal onvoorbereid vertrekken zou niets voor mij zijn. Niet op voorhand weten waar ik ga slapen zou me behoorlijk wat stress bezorgen. Maar mijn planning ligt zeker niet helemaal vast. Want is op reis gaan ook niet vooral ontdekken? Doorgaan met lezen “Ik volg gewoon mijn neus”
Via mijn werk praat ik met heel wat mensen. Ik hoor hun verhaal, wat ze doen en hoe hun situatie er uit ziet. De laatste tijd zijn mijn klanten overwegend vrouwen, zo tussen 25 en 40. Als ik hen in een gesprek hoor vertellen over hun kinderen of hun zwangerschap, dan heb ik tegenwoordig de slechte gewoonte om in hun CV te spieken naar hun geboortejaar. En dan is het toch confronterend om te zien hoeveel vrouwen van mijn leeftijd of zelfs een stuk jonger wel al een gezin hebben. En dat geeft me angstzweet. Doorgaan met lezen “Je bent oud, mama.”
Een tijdje geleden deed Sas een oproep op haar blog naar mensen die graag wilden schrijven over hun job. Ik voelde me aangesproken in kroop in mijn pen. Vandaag staat het resultaat online. Je kan het hier lezen. Doorgaan met lezen “Die keer dat ik een gastblog schreef”
Het leven is kort. Je hoort het zo vaak. Dat je moet genieten van de kleine dingen. En dat je dankbaar moet zijn voor alles dat op je pad komt. Want je weet nooit wanneer het gedaan kan zijn. Mooie woorden. Maar woorden zijn soms ook maar dat, het is niet altijd evident om ze ook zo toe te passen. Doorgaan met lezen “Carpe diem?”
Ze zit er alweer op, mijn vakantie. En dit jaar ging was mijn reis een citytripje met het vliegtuig. Maar vroeger gingen we geregeld met de auto op vakantie. Voor veel mensen blijkt dat stress te zijn. Maar ik vond eigenlijk altijd dat de vakantie al begon toen ik in de auto stapte (ik schrijf dit als alleenstaande die nog nooit naar het zuiden is gereden met een achterbank vol kindjes). Want onderweg was er ook al heel wat te beleven. Doorgaan met lezen “Altijd een beetje reizen”
levelieze.com 